Dialekt warmiański – dialekt i zarazem etnolekt języka polskiego, wywodzący się z języków polskiego (w szczególności gwary białostockiej, tzw. śledzikowania), białoruskiego, świńskiej łaciny, niemieckiego oraz rosyjskiego.
Dialekt warmiański był używany na działce numer 17 przy ulicy Szkolnej w Białymstoku (przy czym nie należy go mylić z gwarą warmińską, stosowaną w istocie na Warmii). Jedynym znanym użytkownikiem dialektu był Krzysztof Kononowicz. Nie ma wzmianek o jego użyciu za granicą, choć istnieją niepotwierdzone hipotezy, że występuje w rejonie północno-zachodniej Białorusi oraz w rejonie Wilkowa. Wynikiem wyjątkowego wysławiania się Krzysztofa – oprócz nieuctwa – był najprawdopodobniej fakt, że prawie całe swoje życie spędzał w pobliżu granicy z Białorusią i Związkiem Radzieckim, a także tę granicę kilkukrotnie w swoim życiu przekraczał.
6 września 2023 roku na stronie rozrywka.radiozet.pl pojawił się artykuł, w którym autor tekstu użył sformułowania: „Popuścić w nachy po ciężkiemu”:
(…) Podczas występu doszło do przykrego incydentu. Gwiazdor „popuścił w nachy po ciężkiemu” jak to w Wilkowie mówili, przed nomen omen kupą widzów pod sceną 1).
Dialekt warmiański odznacza się swoistymi cechami fonetycznymi, leksykalnymi i gramatycznymi, odróżniającymi go od innych form i dialektów języka polskiego.
Cechy dialektu: