Uniwersum Szkolnej 17, Uniwersum Szkolna 17, w skrócie US17 – ogół postaci, miejsc, kanałów, wydarzeń, pojęć i wytworów folkloru związanych z życiem mieszkańców domku drewnianego przy ulicy Szkolnej 17 w Białymstoku. Głównymi jądrami Uniwersum byli Krzysztof Kononowicz oraz Wojciech „Major” Suchodolski. W szerszym znaczeniu historia Uniwersum obejmuje również działalność polityczną Kononowicza, jego rodzinę, redaktorów, widzów, sąsiadów, instytucje, kanały poboczne oraz osoby, które próbowały wpływać na przebieg wydarzeń. Granice zjawiska pozostawały płynne. Jedna paczka, telefon albo przypadkowa wizyta mogły uruchomić aferę trwającą przez kolejne tygodnie, a osoba stojąca wcześniej pod bramką mogła nazajutrz otrzymać tekę ministra, redaktora albo głównego wroga narodu.

Uniwersum funkcjonowało jak wieloletni serial bez scenariusza, którego uczestnicy byli jednocześnie aktorami, autorami i nieświadomymi producentami. Widzowie swobodnie ingerowali w fabułę poprzez donejty, telefony, paczki boże, wizyty, listy i podrzucane artefakty. Materiały nagrywali kolejni redaktorzy, zaś społeczność wycinała z nich szoty, tworzyła przezwiska, słowniki, teorie oraz całe systemy wierzeń. Tradycyjne prawa logiki obowiązywały na Szkolnej wybiórczo. Prawda zależała od aktualnego rozmówcy, miejsce przechowywania przedmiotu od ostatniej osoby oskarżonej o jego kradzież, a sprawca każdej katastrofy znajdował się przeważnie poza posesją i należał do bandyckiej młodzieży. Od połowy 2020 roku produkcja została stopniowo skupiona wokół kanału Mleczny Człowiek oraz środowiska lateksów. Zmienił się wówczas sposób nagrywania, obieg materiałów i dostęp innych twórców do mieszkańców. Po śmierci Majora w 2023 roku jedynym głównym bohaterem pozostał coraz bardziej schorowany Kononowicz.

Żywa historia Uniwersum zakończyła się wraz ze śmiercią Kononowicza 6 marca 2025 roku. Jego pogrzeb z 12 marca można uznać za ceremonialny odcinek finałowy. Późniejsze konflikty, śledztwa i działalność dawnych uczestników należą już do post-Uniwersum.

Jądra Uniwersum Szkolnej (oba)

Uniwersum nie było pojedynczym kanałem ani nazwą samej posesji. Stanowiło rozbudowane zjawisko kultury internetowej, powstające na styku codziennego życia mieszkańców, działalności redaktorów oraz ingerencji widowni.

Na jego kształt składały się:

• jądra Uniwersum – Kononowicz i Major, których codzienność stanowiła podstawowy przedmiot nagrań;
• Belweder i przyległości – domek drewniany, Ogrody Belwederskie, chlewik, bramka, ulica i przedmioty znajdujące się na posesji;
• redaktorzy i operatorzy kanałów – osoby nagrywające mieszkańców, montujące materiały oraz zarządzające publikacją;
• postacie poboczne i lokatorzy – znajomi, bezdomni, sąsiedzi, politycy, aktywiści, służby oraz przypadkowi przybysze;
• widownia – donatorzy, paczkonadawcy, szoterzy, trollowi rozmówcy, nitrosafaryści i frajerzy spod bramki;
• język oraz mitologia – Bombas, Choroszcz, Warmia, mleczna furia, nibembeństwo, klątwy, proroctwa i dziesiątki pojęć utworzonych wokół wypowiedzi bohaterów;
• kanały poboczne i spin-offy – Boboli 10, UniwerSUM Barnejowo, Kartel Łosiów oraz późniejsze środowiska post-Uniwersum;
• archiwum – zachowane filmy, lajty, screeny, cytaty i artefakty, dzięki którym wydarzenia były dalej przetwarzane po zakończeniu pierwotnej emisji.

Najważniejszą cechą Uniwersum była możliwość oddziaływania widza na rzeczywistość bohaterów. Paczka z konserwami zmieniała jadłospis, telefon rozpoczynał donos, a wysłany przedmiot mógł stać się przyczyną wielomiesięcznej wojny. Granica pomiędzy oglądaniem i uczestnictwem pozostawała wyjątkowo cienka.

Stolicą Uniwersum był Belweder przy ulicy Szkolnej 17. W jego skład wchodziły również ogródki, domek murowany, chlewik, strych, podwórze, bramka i przydomowy trotuar.

Z czasem fabuła rozszerzyła się na inne miejsca:

• Boboli 10, związane z Mexicano i Bobolakami;
• mieszkania Majora, Geremka i kolejnych lokatorów;
• Rumiankową, czyli siedzibę Rafała Kosno;
• Warszawę i UniwerSUM Barnejowo;
• Sędziszów oraz ulicę Leśną 17;
• szpitale, sądy, komisariaty, MOPR i Choroszcz;
• w sumie to cały Białystok;
• Jutubę, Wykop.pl, Discord oraz inne pola bitew cyfrowych;
• w ostateczności całą Polskę¹⁾.

Miejsca poboczne zachowywały własne postacie i fabułę, nadal czerpiąc znaczenie z kontaktu ze Szkolną albo jej bohaterami.

Krzysztof Kononowicz ze swoim rzecznikiem na pogrzebie Lecha i Marii Kaczyńskich w Warszawie

Jesienią 2006 roku Krzysztof Kononowicz zdecydował się kandydować na urząd prezydenta Białegostoku z ramienia KWW Podlasie XXI Wieku. Głównym organizatorem przedsięwzięcia, rzecznikiem i redaktorem był Adam Czeczetkowicz. 7 listopada 2006 roku na Jutubie pojawił się spot wyborczy zarejestrowany w studiu TV Jard. Kononowicz zapowiedział likwidację wszystkiego, co spotkało się z entuzjastycznym przyjęciem raczkującego polskiego internetu. Data publikacji materiału została przyjęta jako oficjalny początek Uniwersum.

Popularność kandydata wykroczyła poza Białystok. Kononowicz występował w telewizji, klubach, reklamach, teledyskach i programach rozrywkowych. Dziennikarze odwiedzali Szkolną, a jego nazwisko stało się jednym z pierwszych ogólnopolskich memów internetowych. W latach 2006–2007 osiągnął szczyt rozpoznawalności. Pomimo przegranych wyborów kontynuował działalność polityczną, komentował sprawy publiczne, podróżował po Polsce i podejmował kolejne próby kandydowania. W życiu prywatnym opiekował się matką Leonardą oraz bratem Bogumiłem. Oboje stali się pobocznymi postaciami wczesnej historii Szkolnej.

W latach 2008–2010 powstawały polityczne videoblogi, reportaże i nagrania interwencyjne. Przy ich realizacji działali między innymi Adam Czeczetkowicz, Krzysztof Niewiński, Marek Kulesza, Oskar Wądołowski i Rafał Kosno. Kononowicz komentował sprawy lokalne, ogłosił zamiar kandydowania na prezesa PZPN, atakował Donalda Tuska oraz odwiedzał wysypisko w Hryniewiczach. Wystąpił także w filmie „Ciacho”. Ogólnopolska popularność zaczęła jednak stopniowo wygasać. W 2011 roku materiały coraz częściej przedstawiały jego trudną sytuację materialną. Kononowicz prosił widzów o pomoc, walczył z MOPR-em i składał podziękowania Donaldowi Tuskowi za skuteczną realizację programu „Nie będzie niczego”.
We wrześniu 2012 roku zmarła Leonarda Kononowicz. Pół roku później w domu pomocy społecznej w Ciechanowie zmarł Bogumił, ostatni bliski członek rodziny pozostający w regularnym kontakcie z Krzysztofem. Po aferze pogrzebowej w 2013 roku Podlasie XXI Wieku zerwało z nim współpracę. Kononowicz, pozbawiony świadczeń matki i brata, znalazł się w skrajnej biedzie. Domek drewniany zaczął pełnić funkcję przytułku dla osób bezdomnych i zagubionych życiowo.

Lata 2013–2014 przeszły do historii jako pierwsze Wieki Ciemne. Regularna produkcja niemal zanikła, a na Szkolnej pojawiali się głównie przypadkowi widzowie przynoszący żywność i nagrywający amatorskie wizyty.

Pod koniec lutego 2015 roku funkcję głównego redaktora ponownie objął Krzysztof „Niemiecki” Niewiński. Na kanale Kononowicz w olejku lub pomidorkach²⁾ publikował testy konserw, felietony i materiały polityczne. Kononowicz znajdował się wtedy w nędzy. Narzekał na zasiłek wynoszący 271 złotych, brak pracy i cudze stołki, jednocześnie ochoczo wylizując puszki ze szprotkami oraz śledzikami. Rybne konserwy stały się pierwowzorem późniejszych darów bożych, a część widzów uważa je za zawartość pierwszej symbolicznej paczki wysłanej na Szkolną.
W noclegowni belwederskiej zaczął pojawiać się Wojciech „Major” Suchodolski, lokalny bezdomny, osoba uzależniona od alkoholu i rozpuszczalników oraz późniejszy weteran fikcyjnej wojny w Bombasie. Otrzymał funkcję wiceprzewodniczącego Biura Interwencji Obywatelskich. Major początkowo pozostawał postacią tła. Jego sposób mówienia, szczerość, bombaska kuchnia i nieprzewidywalność szybko przyniosły mu sympatię widzów. Z czasem stał się drugim pełnoprawnym jądrem Uniwersum.

Niemiecki rozbudował fikcyjną historię wojny w Bombasie, ubrał Majora w mundur radzieckich sił powietrznych i wprowadził postacie profesora Tomasza oraz lejtnanta Starosiuka. Sepia, jakość SD, przaśne rekwizyty i wypowiedzi produkowane przez majorową maszynę losującą słowa stworzyły charakterystyczny styl Kina Niemieckiego. W 2016 roku pojawiły się filmy o Bombasie, Libacja na Szkolnej 17, kolejne testy, kłótnie i pierwsze wyprowadzki Majora. Domek drewniany został ostatecznie przeobrażony w surrealistyczny teatr dwóch współlokatorów.

Na przełomie 2016 i 2017 roku doszło do puczu Suchodolskiego i powstania kanału Suchodolskiorginal³⁾. Niewiński stopniowo tracił stanowisko głównego producenta, a kamerę przejął Jarosław „Mexicano” Andrzejewski. Wiosna i lato 2017 roku były jednym ze szczytowych okresów Uniwersum. Oprócz Mexicano nagrywali Paweł i Beata z Lublina, a następnie Natalia z Lublina. Za sprawą Nati rozpoczęła się nowożytna epoka lajtów bożych.
Transmisje odbywały się ze Szkolnej, hoteli i miejsc wyjazdowych. Widzowie mogli ingerować w wydarzenia na bieżąco poprzez donejty i telefony. Major zyskał status postaci kultowej i żył przez pewien czas we względnej zgodzie ze swoim ukochanym… przyjacielem Krzysztofem. Na Szkolną przyjechał WuWunio, napływały paczki, goście i pieniądze. Powstawały afery płotowe, paczkowe oraz fekalne, ponieważ wsyłano również przesyłki zawierające odchody, które gospodarze analizowali z właściwą sobie powagą.

Jesienią Natalia i Paweł z Lublina zostali spierdoleni ze stanowisk. Jedynym regularnym redaktorem pozostał Mexicano.

Późna jesień 2017 roku stanowiła szczyt menelskiej popularności Mexicano. Jarek promował własny kanał przy użyciu Kononowicza i Majora, natomiast Kononowicz pisał masowe donosy, liczył pieniądze i inwestował przychody w smalec, mleko oraz cukier. Major otrzymał toster wysmarowany miodem ludzkim, trafił na detoks do Choroszczy, a kuchnia bombaska wzbogaciła się o McDonald’s na smalcu i kababa w kapuśniaku. Pierwsza Asterka została wywieziona na złom. Sezon zakończyły Andrzejki na Szkolnej 17.
Zimą 2017/2018 nastąpiło apogeum afer. Nadszedł Czarny Grudzień, wybuchła sprawa paczki z Norwegii, a kanały Mexicano i Majora zostały spierdolone ze stanowisk. Na Szkolnej pojawili się Rafatus z Marlenką, Redaktor Baleron, państwo Budyniowie i Paweł z Warszawy. Budyniowie poprowadzili Stream Żenady, po czym zostali wyparci przez społeczność. Kononowicz udał się również na hotelowy lajt Daniela Magicala, gdzie objadł gospodarzy, a następnie sporządził na nich donos.

W pierwszej połowie 2018 roku Meksyk prowadził własne transmisje, okresowo godził się z mieszkańcami i ponownie popadał z nimi w konflikt. Powrócił Niemiecki, a Uniwersum otrzymało pierwszy rozbudowany spin-off: Boboli 10, z Jarkiem i Mario z Krzaków w rolach głównych.

Jądro Uniwersum Szkolnej 17 oraz jego członkowie

W drugiej połowie 2018 roku Kino Niemieckie pojawiało się rzadziej. Produkcje Niewińskiego nadal wyróżniały się awangardową oprawą, podczas gdy materiały Mexicano i transmisje Majora stawały się coraz bardziej powtarzalne. Na przełomie 2018 i 2019 roku Niewiński wprowadził Jana Łosia, a stanowisko redaktora objął Marcin Fiodorczuk. Rozwijał się konflikt meksykańsko-warmiański, doszło do najazdu Szkolnej na Boboli, powstała „Historia z Knurem”, a Ewa Lipka prowadziła własną ingerencję śledczą.
Rozkwitła kononoskopia, czyli exposé nagrywane przez Kononowicza z ręki. Major regularnie urządzał nitrotripy, natomiast sezon zakończyła kolejna zgoda Gospodarza z Mexicano.

W 2019 roku Kononowicz i Jarek piłowali drzewko w okresie idyllicznej przyjaźni. Major coraz gorzej znosił skutki uzależnień, zaś Jan Łoś i Kartel Łosiów osiągnęli szczyt popularności. Na Szkolnej pojawił się Sławomir Nowak, początkowo jako widz i psychofan. Wokół niego zaczęło formować się środowisko później nazwane lateksami. Pato popularyzował nitrosafaryzm, Jan Łoś rąbał drzewko, a Major spędzał całe dnie u księgowej albo w banku, czyli w Lesie Zwierzynieckim.

Rok zakończyły liczne lajty, Złoty Lajt Fiodora i zamknięcie kanału Kononowicz Orginal.

W styczniu 2020 roku Marcin Fiodorczuk odszedł ze stanowiska redaktora. Produkcja utraciła wcześniejszą różnorodność, a Uniwersum weszło w okres marazmu. Kanał US17 rozwinął spin-off Świat według Łosiów, Janek prowadził własne lajty, natomiast popularność nitrosafari rosła. Szkolną zaczęli obserwować dziennikarze i nowi widzowie niezaznajomieni z wcześniejszą kulturą Uniwersum.
Pogarszał się stan zdrowia Kononowicza. W maju trafił do szpitala, zaś na posesji pojawiały się pielęgniarki z Podlasia. Major kontynuował leśne inhalacje i kolejne ucieczki.
Latem 2020 roku Mexicano utracił funkcję regularnego redaktora. W jego miejsce wszedł Jacek od psa Arona, współpracujący ze Sławkiem. Surowe nagrania zaczęły trafiać do Centrali, która zajmowała się montażem, publikacją i zarządzaniem kanałami.

3 sierpnia 2020 roku zmarł Jan Łoś. Jego odejście pozostawiło wyrwę w obsadzie oraz nieskończone ilości nieporąbanego drzewka. We wrześniu Kononowicz trafił do szpitala z poziomem glukozy sięgającym około 600 mg/dl i pozostał tam przez dwa miesiące. Po powrocie zarządzał państwem z wersalki, walczył z pielęgniarką zakazującą mu mleczka i stopniowo odzyskiwał ochronną warstwę brudu. Epizodycznym kandydatem na redaktora i lokatora został Kuba ze Szkolnej, szybko spierdolony ze stanowiska przez zbrojne ramię Centrali.

W 2021 roku głównym kanałem publikującym materiały z posesji stał się Mleczny Człowiek. Sławek kontrolował montaż, konta i obieg nagrań, natomiast Jacek od psa Arona wykonywał większość pracy terenowej. Wokół przedsięwzięcia powstało zaplecze określane jako mleczna ekipa. Dostęp innych redaktorów do mieszkańców był zależny od bieżących konfliktów, decyzji Kononowicza oraz reakcji Centrali.

Na początku roku trwała opera mydlana Majora i Asi z Rossy. Kanał Suchodolskiego spadł z rowerka, pojawił się Pampalini, a w styczniu powstał kanał OlgierdanoTV.
Radek ze Szrotu i Paweł z Knyszyna budzili nadzieje na przełamanie monopolu Centrali. Niewiński wprowadził Andrzeja Geremka, zaś Rafał Kosno ponownie zaczął regularnie pojawiać się w otoczeniu Szkolnej.

Kononowicz prowadził sądową batalię dotyczącą MOPR-u, urządzał festyn na posesji i poznał Gumowego Adaśka, przedstawianego jako przybrany syn Majora. W sierpniu Suchodolski przeprowadził nitrolajta bezpośrednio z Belwederu. Produkcje Mlecznego Człowieka stawały się bardziej przewidywalne. Dominowały paczki, rozmowy przy stole, ustawiane tematy i materiały dostosowane do wymogów monetyzacji. Widzowie określali nowy model mianem family friendly, choć rodzina występująca w programie była raczej specyficzna…

• Osobne artykuły: Wojna antylateksowa oraz Przewrót na Szkolnej

25 czerwca 2021 roku rozpoczął się otwarty konflikt Olgierdano ze Sławkiem. 5 września Olgierdano i Paweł z Knyszyna podjęli próbę odcięcia Centrali od Szkolnej. Kononowicz i Major przez kilka dni występowali na niezależnych kanałach, po czym powrócili do poprzedniego układu. Rozpoczęła się wielofrontowa wojna antylateksowa. Obejmowała filmy wyjaśniające, zgłoszenia kanałów, wizyty, telefony, zawiadomienia i walkę o dostęp do mieszkańców.
Jesienią 2021 roku Olo prowadził ofensywę przeciwko Rafałowi Kosno, składał zawiadomienia i ujawniał materiały dotyczące Centrali. Kononowicz został postrzelony z broni gazowej, Major walczył z możliwością skierowania na odwyk, a Sławek zapowiadał obnażenie prawdziwego oblicza Iławskiego Gita. W styczniu 2022 roku do sieci wyciekło prywatne nagranie Majora z drugiej już afery końskiej. Wójcik przekazał Kononowiczowi teczkę dotyczącą Sławka, media zaczęły interesować się sytuacją na posesji, a kolejni uczestnicy wojny otrzymywali po łypie albo mandacie.

• Osobne artykuły: Druga afera szpitalna, Czarny Styczeń oraz Śmierć Krzysztofa Kononowicza

Pod koniec grudnia 2024 roku wygląd i zachowanie Kononowicza na materiałach zaczęły wzbudzać szczególny niepokój. Miał trudności z rozpoznawaniem otoczenia, odpowiadał automatycznie i sprawiał wrażenie splątanego. Po kilku wezwaniach pogotowia 27 grudnia został zabrany do szpitala. Stwierdzono między innymi odwodnienie i zapalenie płuc. Hospitalizacja rozpoczęła drugą aferę szpitalną, która objęła walkę o informacje, możliwość odwiedzin i odpowiedzialność za wcześniejsze warunki życia. W styczniu 2025 roku, nazwanym później Czarnym Styczniem, mleczna ekipa publikowała komunikaty oraz zaległe materiały z Kononowiczem. Przeciwnicy Centrali próbowali ustalić jego rzeczywisty stan, zaś kolejne osoby wchodziły do wojny informacyjnej. Kononowicz został następnie przeniesiony do hospicjum. Zmarł 6 marca 2025 roku. Wraz z nim zniknęło ostatnie żywe jądro, a Uniwersum Szkolnej 17 zakończyło swoją działalność po ponad osiemnastu latach.

12 marca 2025 roku odbył się pogrzeb, stanowiący symboliczny finał serialu. Nad grobem spotkali się uczestnicy dawnych epok, media i widzowie. Nawet wtedy nie zabrakło sporów o obecność (na pogrzebie nie było mlecznej ekipy), nagrywanie i prawo do reprezentowania zmarłego.

Po śmierci Kononowicza kanał Mleczny Człowiek utracił podstawowe źródło nowych materiałów. Pozostały archiwa, komunikaty Sławka i ponowne publikacje wcześniejszych nagrań.

Post-Uniwersum zachowuje postacie, język i dawne wojny, choć nie wytwarza już codziennej fabuły z udziałem mieszkańców Szkolnej. Funkcjonuje jako walka o pamięć, dokumenty, kanały i ostatnie słowo, które tradycyjnie okazuje się przedostatnim.

Pełne zestawienie osób nagrywających Szkolną znajduje się w wątku: Redaktorzy.

Uniwersum wykształciło własne gatunki filmowe:

• exposé i kononoskopie – monologi Kononowicza nagrywane z ręki;
• Kino Niemieckie – stylizowane testy, felietony, inscenizacje i bombaskie fabuły realizowane przez Niemieckiego;
• reportaże z miejsca zdarzenia – materiały Mexicano oraz innych redaktorów;
• lajty boże – transmisje umożliwiające widzom bieżącą ingerencję;
• nitrosafari – nagrywanie Majora podczas inhalacji i wyjazdów;
• filmy paczkowe – otwieranie oraz ocenianie darów;
• gnioty – długie, powtarzalne monologi o niewielkiej wartości fabularnej;
• produkcje Centrali – montowane materiały Mlecznego Człowieka, oparte na pytaniach widzów, paczkach i kontrolowanych wizytach;
• szoty i kompilacje – wtórne opracowania, które często zdobywały większą oglądalność niż materiał źródłowy;
• spin-offy – kanały i środowiska rozwijające postacie poboczne poza Szkolną.

Widownia pozostawała trzecią siłą Uniwersum obok bohaterów i redaktorów.
Widzowie:

• wysyłali żywność, ubrania, urządzenia, pieniądze i przedmioty o zastosowaniu nieustalonym;
• inicjowali afery poprzez listy, telefony, donejty i przesyłki;
• odwiedzali posesję, przechodząc z roli obserwatora do roli postaci;
• archiwizowali usuwane filmy i prowadzili kanały szoterskie;
• tworzyli słowniki, cytaty, memy, religię, metafizykę oraz periodyzację serialu;
• zgłaszali kanały, organizowali akcje i ingerowali w relacje bohaterów;
• kontaktowali się ze służbami i mediami;
• nadawali zwykłym przedmiotom rangę artefaktów.

Widzowie współtworzyli Uniwersum, lecz część ich działań pogłębiała uzależnienia i konflikty w życiu mieszkańców. Szczególnie szkodliwą formą uczestnictwa były prowokacje wszelkiego rodzaju, dewastacje Belwederu⁴⁾ i floty belwederskiej oraz przesyłki projektowane wyłącznie w celu upokorzenia bohaterów.

1. główną postacią Uniwersum był Krzysztof Kononowicz – bez niego nie byłoby niczego, z nim również często nie było niczego;
2. Major Suchodolski pełnił funkcję wiceprzewodniczącego bożego i postaci numer dwa do śmierci 19 czerwca 2023 roku;
3. osoba posiadająca stałą pracę miała nikłe szanse na trwałe członkostwo;
4. ziemia była płaska i nie podlegało to dyskusji;
5. zapach Uniwersum oraz jego członków pozostawał sprawą niepodlegającą polemice;
6. kontakt z mieszkańcami sprowadzał na ofiarę klątwę Warmianina;
7. karą za złe uczynki było zesłanie do Choroszczy, nagrodą za dobre odejście na Warmię;
8. spontaniczne defekacje stanowiły naturalny element fabuły;
9. Uniwersum nie odwiedzało się z pustymi rękami;
10. tematu Choroszczy nie należało poruszać;
11. posesja boża objęta była programem Natura 2000;
12. wszystkie przedstawione wydarzenia były ugułem fiksją;
13. kontakt telefoniczny ze Szkolną mógł prowadzić do trwałych zmian w psychice;
14. ulica i chodnik pod Belwederem podlegały własnemu prawu drogowemu;
15. po przekroczeniu progu domku każdy posiadał dług u Prezydenta;
16. odwiedzający był zobowiązany rąbać drewko, kosić trawę albo wykonać inną bezpłatną pracę;
17. na strychu, w chlewiku i ogrodzie występowały zjawiska paranormalne;
18. bohaterowie komunikowali się przez Jutubę, nawet gdy dzielił ich jeden stół;
19. znieważenie Przewodniczącego groziło wywąchaniem, donosem i spierdoleniem ze stanowiska;
20. trwały uczestnik powinien pozostawać uzależniony od cukru, olkoholu, środków oburzających, internetu albo cudzego zainteresowania;
21. własność przedmiotu zależała od tego, kto akurat trzymał go w ręku;
22. każda zgoda była zawieszeniem broni przed następną aferą;
23. każdy koniec Uniwersum trwał do publikacji kolejnego filmu.

Poniższa periodyzacja ma charakter folklorystyczny. Sezony nie były oficjalnie produkowane ani zapowiadane, lecz zostały wydzielone według zmian redaktorów, kanałów, obsady i dominującego rodzaju contentu.

• Hipoteza metafizyczna Uniwersum Szkolnej 17
• Kononizm
• Uzależnienie od Szkolnej
• Szkolna 17 - Cytaty
• Dialogi z Uniwersum
• Uniwersum Barnejowo